آبتاسپت

Abatacept (Orencia)


اورنسيا (Orencia) را با اوراسیا (Oracea) اشتباه نکنید.

طبقه بندی :

 دارویی: تنظیم کننده انتخابی هم تحریکی (costimulation) سلول T

 بالینی: داروی آرتریت روماتوئید 

موارد استفاده :

کاهش نشانه ها و علائم و پیشرفت آسیب ساختاری در بالغین با آرتریت روماتوئید (RA) متوسط تا شدید به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای تغییر دهنده بیماری ضد روماتیسم. درمان آرتریت نوجوانی ایدیوپاتیک  پلی آرتیکولار متوسط تا شدید در بیماران ۶ ساله و بزرگتر می تواند به تنهایی یا در ترکیب با متوترکسات استفاده شود. نکته: با آناکینرا یا آنتاگونیست های فاکتور نکروز تومور (TNF) استفاده نکنید.

 موارد احتیاط :

منع مصرف: حساسیت به آبتاسپت

احتياطات: عفونت مزمن، پنهان یا لوکالیزه؛ بیماری هایی که بیمار را مستعد عفونت می کنند؛ ) COPD بروز بیشتر اثرات نامطلوب)؛ افراد مسن؛ سابقه عفونتهای راجعه.

عملکرد :

فعال سازی لنفوسیت T را که در آبشاری التهابی منجر شونده به التهاب و تخریب مفصل ضروری است مهار می کند. تولید میانجی های التهابی را بلوک میکند. اثر درمانی:

 پاسخ بالینی مثبت را در بیماران بالغ مبتلا به RA فعال متوسط تا شدید یا آرتریت نوجوانی ایدیوپاتیک القا می کند.

 فارماکوکینتیک :

 کلیرانس با افزایش وزن بدن، افزایش می یابد. سن و جنسیت بر کلیرانس تأثیر نمی گذارند.

نیمه عمر: ۲۵-۸ روز.

ملاحظات مربوط به سن :

حاملگی/ شیردهی: از جفت عبور می کند؛ ترشح آن در شیر مادر ناشناخته است.

طبقه بندی مصرف در حاملگی : گروه C

کودکان: ایمنی واثربخشی در کودکان کوچکتر از ۶ سال تعیین نشده است .

افراد مسن :به علت خطر افزایش یافته عفونتهای خطرناک و بدخیمی با احتیاط مصرف کنید.

تداخلات :

دارویی :در ارتباط با واکسن های زنده ممکن است خطر عفونت را افزایش دهد و اثربخشی پاسخ ایمنی مرتبط را کاهش دهد (همزمان یا با فاصله ۲ ماه پس از قطع أبناسپت، مصرف نشود). آنتاگونیست های فاکتور نکروز تومور (مثل آدالیموماب، اتانرسپت، اینفلیکسیماب) ممکن است خطر عفونت را افزایش دهند. داروهای گیاهی: اکیناسه (echinacea) ممکن است غلظت / اثرات را کاهش دهد. 

مواد غذایی :

 موردی شناخته نشده است. 

مقادیر آزمایشگاهی: قابل توجه نیست.

 اشکال در دسترس (Rx): تزریقی، پودر برای بازسازی: mg۲۵۰

تزریقی، محلول: سرنگ از قبل پر شده تک دوز mg 125

نحوه آماده سازی و مصرف :

بازسازی :

هر ویال را با ۱۰ml آب استریل برای تزریق با استفاده از سرنگ بدون سیلیکون همراه هر ویال و سوزن با  gauge۱۸ - ۲۱ترکیب کنید. • محلول را به آرامی تا هنگامی که پودر کاملا حل شود بچرخانید به گونه ای که حباب تشکیل نشود. • از یک کیسه انفوزیون ۱۰۰ میلی لیتری 0.9%   NaClمیزان برابر حجم ویالهای بازسازی شده بکشید و دور بریزید (برای ۲ ویال، ۲۰ml)، (۳ ویال، ۳۰ml )و( ۴ویال، ۴۰ml خارج کنید)، به گونه ای که حجم نهایی پس از ترکیب با ویالها برابر ۱۰۰ml  شود. و به آرامی محلول بازسازی شده از هر ویال را با همان سرنگ همراه آن به داخل کیسه انفوزیون اضافه کنید. • غلظت کیسه انفوزیون برابر با 10mg/ml ابتاسپت یا کمتر خواهد بود.

 سرعت تجویز: طی ۳۰ دقیقه با استفاده از فیلتر 0.2-1.2 میکرونی با اتصال کم به پروتئین انفوزیون شود.

 نگهداری • ویال ها را در یخچال نگهداری کنید. • در هرگونه محلول بازسازی شده ای که با استفاده از سرنگ های سیلیکونیزه آماده شده باشد، ذرات شفافی ایجاد خواهند شد و محلول باید دور ریخته شود. محلول باید دارای ظاهری شفاف و بی رنگ تا زرد کمرنگ باشد. در صورتی که در محلول رسوب ایجاد شود یا تغییر رنگ رخ دهد، دور بریزید. • محلول تا ۲۴ ساعت پس از بازسازی پایدار است. به محلول بازسازی شده را می توان در دمای محیط یا در یخچال نگهداری کرد.

 زیرجلدی: سرنگ های از قبل پرشده را در یخچال نگهداری کنید. بگذارید در دمای محیط گرم شوند (۶۰-۳۰ دقیقه). • در جلوی ران، سطوح خارجی قسمتهای بالایی بازو، یا شکم تزریق کنید. • از تزریق در مناطقی که حساس اند، کبود شده اند، راش دارند، پوسته پوسته شده اند و یا سفت اند خودداری کنید. محل تزریق را ماساژ ندهید.

ناسازگاری های داخل وریدی :

 همزمان با یک line داخل وریدی با سایر داروها انفوزیون نشود.

 اندیکاسیون ها /نحوه تجویز/ دوز:

 نکته: در بیمارانی که عفونت خطرناک در حال ایجاد در آنها می باشد، مصرف را قطع کنید. 

آرتریت روماتوئید (RA) :

داخل وریدی: 

با وزن kg ۱۰۱ یا بیشتر : 1 گرم (4 ویال) به صورت انفوزیون ۳۰ دقیقه ای پس از درمان اولیه، به فاصله ۲ هفته و ۴ هفته پس از انفوزیون اول، و سپس هر ۴ هفته پس از آن داده شود.

با وزن 60-100 kg : 750 mg (3 ویال ) به صورت انفوزیون ۳۰ دقیقه ای، پس از درمان اولیه، به فاصله ۲ هفته و ۴ هفته از انفوزیون اول و سپس هر ۴ هفته داده شود. 

وزن ۵۹kg یا کمتر: 500 mg (2 ویال)  به صورت انفوزیون ۳۰ دقیقه ای. پس از درمان اولیه، با فاصله ۲ هفته و ۴ هفته از انفوزیون اولیه و سپس هر 4      هفته داده شود.

زيرجلدى: پس از یک انفوزیون داخل وریدی منفرد، ۱۲۵mg طی یک روز، سپس ۱۲۵ng هر هفته داده شود (می توان بدون دوز بارگذاری داخل وریدی نیز آغاز شود). 

آرتریت نوجوانی ایدیوپاتیک :

 داخل وریدی: کودکان ۶ ساله و بزرگتر، با وزن کمتر از 75kg: 10mg/kg

 کودکان با وزن 75kgیا بیشتر: به تنظیم دوز بالغين رجوع کنید. 

حداکثر: ۱۰۰۰mg. 

پس از درمان اولیه، با فاصله ۲ هفته و ۴ هفته پس از انفوزیون اولیه، و سپس هر ۴ هفته داده شود.

 تنظیم دوز در سمیت : در بیمارانی که عفونتهای خطرناک در آنها در حال ایجاد است، مصرف را قطع کنید.

 تنظیم دوز در اختلال کلیوی/ کبدی: نیازی به تنظیم دوز نیست.

 عوارض جانبی : شایع (۱۸٪): سردرد. کمتر شایع (۹-۶٪): سرگیجه، سرفه، کمردرد، هیپرتانسيون، تهوع.

اثرات منفی / واکنشهای سمی : عفونت مجاری هوایی فوقانی، نازوفارنژیت، سینوزیت، عفونت مجاری ادراری، آنفلوانزا و برونشیت در ۵ بیماران رخ می دهند. عفونتهای خطرناک که به شکل پنومونی، سلولیت، دیورتیکولیت و پیلونفریت حاد تظاهر یابند، در ۳٪ بیماران رخ می دهند. واکنشهای حساسیتی (راش، کهیر، هیپوتانسیون، تنگی نفس) به ندرت رخ می دهند.

ملاحظات پرستاری

ارزیابی اولیه :

شروع، نوع، محل، طول مدت درد/ التهاب را بررسی کنید. ظاهر مفصل درگیر را از نظر بی حرکتی دفورمیتی، و وضعیت پوست ارزیابی کنید. قبل از شروع درمان بیمار را از نظر عفونت پنهان سل(TB) غربالگری کنید.

 مداخلات / بررسی ها :

پاسخ درمانی را ارزیابی کنید: کاهش درد، سفتی و تورم افزایش قابلیت حرکت مفصل؛ کاهش حساسیت مفصل؛ بهبود قدرت مشت کردن. وجود واکنش حساسیتی را کنترل کنید.

 آموزش بیمار/خانواده :

در صورت رخ دادن عفونت، واکنش ازدیاد حساسیت، واکنش مرتبط با انفوزیون با پزشک مشورت کنید. در طول درمان تا ۳ ماه پس از قطع درمان، واکسن زنده دریافت نکنید. • بیماران COPD باید بدتر شدن علائم تنفسی را گزارش کنند.