کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا

توضیحات

معرفی کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا

کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا، یک مکمل تخصصی و جامع برای مدیریت تغذیه‌ای بیماران مبتلا به دیابت است. با توجه به اینکه این بیماران به دلیل وضعیت بیماری و محدودیت‌های غذایی، به‌طور مستمر در معرض کمبود ریزمغذی‌های حیاتی هستند، مولتی ویتامین دیابتیک دانا با فرمولاسیون ویژه خود، نیازهای تغذیه‌ای آن‌ها را پوشش داده و به حفظ سلامت عمومی و کنترل بهتر قند خون کمک می‌کند.

کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا با بهره‌گیری از ترکیبی دقیق از ویتامین‌ها (از جمله D3، E، C و گروه B) و مواد معدنی کلیدی (مانند روی، کروم، مس، منگنز، ید و منیزیم)، نقش مهمی در افزایش سطح انرژی، کاهش خستگی و تقویت سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کند. حضور کروم و بیوتین در این کپسول، از طریق افزایش فعالیت آنزیم گلوکوکیناز و بهبود حساسیت به انسولین، به حفظ سطح نرمال قند خون کمک کرده و از تشدید عوارض ناشی از دیابت جلوگیری می‌کند.

علاوه بر این، وجود منگنز به عنوان یک کوفاکتور در مسیر متابولیسم گلوکز، تحمل بدن به گلوکز را افزایش می‌دهد. همچنین حضور عناصر دیگری نظیر سلنیوم و آهن در کنار ویتامین‌های B6 و B12، نقشی حیاتی در حمایت از سیستم ایمنی و کاهش خطر ابتلا به عوارض عصبی (نوروپاتی دیابتی) ایفا می‌کنند. در مجموع، کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا با تأمین مقادیر دقیق و بهینه مواد مغذی، ابزاری کارآمد برای جلوگیری از پیشرفت بیماری و بهبود کیفیت زندگی بیماران دیابتی محسوب می‌شود.

ویژگی های کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا

• حاوی تمامی ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز افراد مبتلا به دیابت
• کمک به بهبود عوارض ناشی از دیابت مانند نوروپاتی دیابتی
• موثر در افزایش انرژی و کاهش خستگی
• حفظ سطح نرمال گلوکز خون
• مفید جهت تقویت سیستم ایمنی
• موثر در کاهش قند خون ناشتا و انسولین خون
• کاهش کلسترول کل، LDL کلسترول و تری گلیسیرید

ترکیبات:

*نیاز مصرف روزانه از طرف شرکت سازنده مشخص نشده است.

**درصد مصرف روزانه از طرف شرکت سازنده مشخص نشده است.

g = گرم  /  mg = میلی گرم  /  µg یا mcg = میکروگرم  /  IU = واحد بین المللی

نحوه مصرف:

روزانه یک کپسول ژلاتینی مولتی ویتامین دیابتیک دانا همراه وعده غذایی با مقدار کافی آب طبق دستور پزشک مصرف شود.

عوارض:

از مهم‌ترین عوارض جانبی کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا می‌توان به اختلالات گوارشی مانند تهوع، استفراغ، اسهال و بی اشتهایی اشاره نمود که با مصرف فراورده همراه غذا این مشکل برطرف می‌شود.

بهترین زمان مصرف:

برای دستیابی به حداکثر جذب ریزمغذی‌ها و جلوگیری از حساسیت‌های گوارشی، بهترین زمان مصرف کپسول‌های مولتی‌ویتامین، همراه با وعده غذایی اصلی (معمولاً صبحانه یا ناهار) است؛ زیرا حضور چربی‌های موجود در غذا، جذب ویتامین‌های محلول در چربی (مانند D3 و E) را تسهیل کرده و هم‌زمان، وجود مواد غذایی در معده مانع از بروز حالت تهوع یا ناراحتی‌های گوارشی ناشی از مصرف مواد معدنی مانند روی و آهن می‌شود.

مصرف در بارداری و شیردهی:

کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا در دوران بارداری و شیردهی مطابق دستور پزشک و یا دکتر داروساز مصرف شود.

تداخل دارویی:

در مصرف کپسول مولتی‌ویتامین دیابتیک دانا، باید از مصرف هم‌زمان با داروهای آنتی‌بیوتیک (به‌ویژه تتراسایکلین‌ها و کینولون‌ها) پرهیز کرد، زیرا این ترکیبات می‌توانند مانع از جذب بهینه مواد معدنی نظیر روی، منگنز و کروم شوند؛ همچنین توصیه می‌شود مصرف مکمل را با داروهای کمکی برای کنترل قند خون (مانند انسولین یا سولفونیل‌اوره‌ها) تحت نظر پزشک تنظیم نمایید تا ریسک هیپوگلیسمی کنترل شود و در صورت مصرف داروهای ضد اسید معده، حتماً بین آن‌ها و این مکمل فاصله زمانی (حداقل ۲ ساعت) در نظر گرفته شود.

مکانیسم اثر ترکیبات:

ویتامین D:

ویتامین D در متابولیسم گلوکز نقش دارد. این ماده ترشح انسولین را بر روی سلول های بتا لوزالمعده تحریک می کند و مقاومت به انسولین را در بافت عضلانی و کبد کاهش می دهد. بنابراین ویتامین D ممکن است از طریق تأثیر بر متابولیسم گلوکز و انسولین و همچنین توانایی آن در کاهش التهاب و بهبود عملکرد سلول های بتا در پانکراس، در ایجاد دیابت نوع 2 نقش داشته باشد.

ویتامین E:

در بیماری دیابت به دلیل افزایش قند خون میزان استرس اکسیداتیو نیز افزایش می یابد، به علاوه رادیکال های آزاد با تاثیر بر دیواره رگ ها و سخت کردن آن ها می تواند در ایجاد بیماری های قلب و عروقی موثر باشند. همین امر لزوم نیاز به آنتی اکسیدان ها از جمله ویتامین E را نشان می دهد.

ویتامین C:

دریافت ویتامین C در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 با کاهش قند خون ناشتا، تری گلیسیرید، کلسترول بد، HbA1c و انسولین سرم همراه است و به این ترتیب قادر است عوارض ناشی از دیابت را کنترل کند.

ویتامین B1:

مطالعات نشان داده اند که میزان تیامین پلاسما در افراد مبتلا به دیابت نوع 1، 76 درصد کمتر از افراد سالم و میزان این ویتامین در افراد مبتلا به دیابت نوع 2، 75 درصد از افراد سالم کمتر است. سطوح پایین تیامین در این افراد ممکن است به دلیل افزایش میزان تصفیه این ویتامین توسط کلیه ها از بدن باشد. برخی مطالعات نشان داده اند که مصرف مکمل ویتامین B1 ممکن است در کاهش سطح قند خون مؤثر باشد.

ویتامین B2:

ویتامین ب2 در بسیاری از فرایندهای متابولیکی مهم در بدن از جمله تولید انرژی، عملکرد سلولی، رشد و تمایز سلولی، متابولیسم درشت مغذی ها، داروها و استروئید ها شرکت دارد. به علت اهمیت بالای این ویتامین در بدن و همچنین نقش آن در متابولیسم درشت مغذی ها خصوصا کربوهیدرات، دریافت مقدار کافی از آن در افراد مبتلا به دیابت نیز ضروری است.

ویتامین B3:

در دیابت نوع 1 سیستم ایمنی بدن به اشتباه به سلول های پانکراس که انسولین می سازد حمله می کند و آنها را از بین می برد. گفته می شود که نیاسین آمید ممکن است به حفاظت از این سلول ها کمک کند.
اثر نیاسین بر دیابت نوع 2 پیچیده تر است. افراد با دیابت نوع 2 اغلب چربی و کلسترول بالا نیز دارند. نیاسین، اغلب همراه با سایر داروها می تواند این مقادیر را کاهش دهد.

ویتامین B5:

افرادی که کمبود اسید پانتوتنیک دارند قند خون پایین تر و حساسیت به انسولین بیشتری دارند. در افراد دیابتی دفع ادراری اسید پانتوتنیک بیشتر می باشد و دیده شده است که در موش های دیابتی، غلظت اسید پانتوتنیک در عضلات کاهش و در کلیه، مغز و پانکراس افزایش می یابد.

ویتامین B6:

در مطالعات مشخص شده است که سطح B6 در افراد مبتلا به دیابت کاهش می یابد. از طرفی، ایجاد محصولات نهایی گلاسیون پیشرفته (AGE) در مبتلایان به دیابت در شروع و پیشرفت آسیب های بافتی موثر است. مصرف ویتامین B6 می تواند در جلوگیری از تشکیل نهایی گلاسیون پیشرفته (AGE) موثر باشد. مطالعات نشان می دهد که ویتامین B6 در افراد مبتلا نوروپاتی دیابتی (آسیب به اعصاب در دیابت) به کاهش علائم کمک می کند.

ویتامین B7:

بیوتین یکی از ویتامین های محلول در آب است که نقش مهمی در متابولیسم کربوهیدرات ها، پروتئین ها و چربی ها دارد. تحقیقات نشان داده که استفاده از دوز های 2000 تا 4000 میکروگرم این مکمل در افراد دیابتی بعد از 3 ماه می تواند در بهبود وضعیت قند و چربی خون و همچنین کاهش دردهای ناشی از آسیب اعصاب (نوروپاتی) کمک کننده باشد.

ویتامین B9:

سطح بالای هموسیستئین با افزایش خطر ابتلا به دیابت همراه است و دریافت فولات که سطح هموسیستئین را کاهش می دهد می تواند در کاهش ابتلا به این بیماری موثر باشد. مصرف مکمل فولیک اسید گلوکز ناشتا و مقاومت به انسولین را نیز کاهش می دهد.

ویتامین B12:

مصرف بیش از اندازه گروهی از داروها می تواند باعث کمبود ویتامین ب12 گردد. از جمله این داروها می توان به متفورمین اشاره نمود. این دارو معمولاً در افراد مبتلا به دیابت استفاده می شود و احتمال کمبود ب12 را افزایش می دهد. به علاوه، ویتامین های گروه ب از جمله ب12 در متابولیسم کربوهیدرات ها نقش دارند. لذا دریافت مقادیر کافی این ویتامین ضروری است.

منیزیم:

به دلیل نقش منیزیم در متابولیسم قند، دریافت بالاتر منیزیم خطر ابتلا به دیابت را کم می کند. از طرفی دیابت نیز دفع منیزیم از طریق ادرار را افزایش داده و باعث بدتر شدن مقاومت به انسولین می شود. بنابراین دریافت مقادیر کافی منیزیم در دیابتی ها ضروری است.

آهن:

افزایش ذخایر آهن می تواند یکی از عوامل پیشرفت بیماری دیابت به حساب آید. بنابراین بهتر است افراد مبتلا به این بیماری از دریافت مقادیر بالاتر از نیاز روزانه اجتناب کنند. اما دریافت نیاز روزانه برای جلوگیری از عوارض کمبود آن برای همه افراد لازم و ضروری است.

زینک:

روی در ساخت، ترشح و ذخیره انسولین نقش دارد و با فعالیت آنتی اکسیدانی تنظیم سطح قند خون را نیز بر عهده دارد.

مس:

مس عنصر جزئی بوده که در متابولیسم انرژی، تقویت سیستم ایمنی، ساخت کلاژن، ساخت ملانین (رنگدانه پوست)، جذب و انتقال و عملکرد آهن، تشکیل استخوان، غیرفعال کردن مونو آمین ها (هیستامین، نوراپی نفرین و …) و عملکرد آنزیم های آنتی اکسیدانی نقش دارد. نیاز به مس در بزرگسالان روزانه 900 میکروگرم باشد.

منگنز:

منگنز به عنوان یک کوفاکتور برای چند آنزیم، در متابولیسم گلوکز، کربوهیدرات و چربی نقش دارد و کمبود آن با اثر بر متابولیسم کربوهیدرات باعث ایجاد ناهنجاری در تحمل گلوکز شود. کمبود منگنز ممکن است متابولیسم چربی و کربوهیدرات را تغییر داده و باعث تحمل غیر طبیعی گلوکز شود. البته برخی مطالعات اشاره کرده اند که ممکن است دریافت بیش از حد منگنز نیز خطر دیابت را فراهم نماید. نیاز روزانه به این عنصر در مردان 2.3 میلی گرم و در زنان 1.8 میلی گرم می باشد و دریافت مقادیر بیش از 11 میلی گرم در روز به هیچ عنوان توصیه نمی شود.

سلنیوم:

رادیکال های آزاد از طریق افزایش استرس اکسیداتیو باعث کاهش ترشح انسولین و افزایش مقاومت به آن مخصوصاً در افراد مبتلا به دیابت می شوند. سلنیوم یکی از عناصری است که خاصیت آنتی اکسیدانی داشته و از طریق پروتئین های وابسته به سلنیوم می تواند این رادیکال های آزاد را به دام انداخته و غیر فعال کند. تعدادی از مطالعات نشان داده اند که مکمل سلنیوم از طریق عملکرد شبه انسولینی می تواند متابولیسم قند را بهبود بخشیده و عوارض مربوط به دیابت را به تأخیر بیندازد. از طرفی به نظر می رسد که عمده افراد مبتلا به دیابت مقادیر مورد نیاز روزانه از این ماده معدنی را دریافت نمی کنند، که همین باعث افزایش توجه به سلنیوم در افراد دیابتی می شود.

کروم:

با توجه به اینکه کروم عملکرد انسولین را تقویت می کند، قادر است خطر اختلال در تحمل گلوکز، سطح گلوکز ناشتا و HbA1c را در افراد مبتلا به دیابت کاهش دهد. همچنین ممکن است تا حدودی مقاومت به انسولین را بهبود بخشد. در مورد افراد سالمی که می خواهند از ابتلا به دیابت پیشگیری نمایند، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اعلام کرده است که: “مصرف مکمل کروم ممکن است خطر مقاومت به انسولین را کاهش دهد و بنابراین شاید بتواند خطر دیابت نوع 2 را نیز کاهش دهد. اما این ارتباط هنوز قطعی نیست.”

ید:

ید یک ریز مغذی ضروری برای تولید هورمون های تیروئیدی است و با توجه به اینکه مطالعات نشان داده اند اختلالات هورمون های تیروئیدی با دیابت در ارتباط است پس دریافت ید برای پیشگیری از ابتلا به دیابت و کنترل بیماری اهمیت زیادی دارد.

سوالات متداول:

1. تفاوت کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا با مکمل‌های معمولی در چیست؟

تفاوت اصلی در فرمولاسیون اختصاصی آن است؛ برخلاف مکمل‌های عمومی، این محصول حاوی ترکیباتی نظیر کروم، منگنز و بیوتین است که مستقیماً بر متابولیسم گلوکز و کنترل قند خون تمرکز دارند و برای رفع نیازهای بیوشیمیایی خاص بیماران دیابتی طراحی شده‌اند.

2. آیا کپسول مولتی ویتامین دیابتیک دانا می‌تواند از آسیب‌های عصبی دیابت جلوگیری کند؟

بله، وجود ویتامین‌های گروه B (به‌ویژه B6 و B12) در این کپسول با حمایت از عملکرد سیستم عصبی، به کاهش خطر ابتلا و پیشرفت نوروپاتی دیابتی کمک می‌کند.

تألیف: خانم زینب صابر، کارشناس تولید محتوای حوزه سلامت.

بازبینی محتوای علمی: دکتر جابر پورعلی اکبری (Pharm.D – نظام پزشکی ۱۳۹۲۰) مسئول فنی و ناظر علمی دارونت.

این محتوا مطابق با «سیاست بازبینی محتوای پزشکی دارونت» تهیه و بازبینی شده است.

اطلاعات این صفحه جنبه اطلاع‌رسانی داشته و جایگزین مشاوره پزشک یا داروساز نیست.